| Wybierz kategorię: |
|
|
| Kontakt z nami: |
|
|
| Polecane sklepy: |
|
|
 |
|
|
|
|
3 Gości,
2 Klienci online. |
|
|
| SKLEP INTERNETOWY HURTOWNI "ATUT" |
|
 |
Materiały stosowane do produkcji piór
1. Złoto
Złoto jest często wykorzystywane w piórach wiecznych. Najczęściej w stalówkach i wykończeniach.
Nie przypadkiem więc chyba niektórzy jubilerzy skierowali na nie swoje zainteresowania. Jednym z nich był Walter A. Sheaffer.
W opisach piór pojawiają się określenia typu: stalówka z 18-karatowego złota.
Warto więc wiedzieć co kryje się za tymi określeniami. Służą one do określania czystości złota. I tak czyste złoto ma 24 karaty.
W branży jubilerskiej ustalono, że wyroby mogą być 23, 21, 18, 14, 12, 10, 9, 8 - karatowe.
Stalówka 18 - karatowa zawiera 75% złota oraz 25% innych metali. 14 - karatowa ma w sobie 58,5% złota i, najczęściej, srebro i miedź. W 8 - karatowym wyrobie jest 33,3% czystego złota.
W Europie powszechny jest system prób, które odnoszą się nie tylko do złota, ale i innych metali.
Próba to też informacja o ilości czystego złota lub innego metalu w danym stopie. Podaje się ją w częściach tysięcznych.
Złoto o próbie 999 zawiera 999 częsci złota i 1 tysięczną innego metalu.
Czyste złoto jest zbyt miękkie do wyrobu przedmiotów użytkowych, dlatego też stapia się je z innymi metalami. Z reguły są to metale kolorowe takie jak miedź, nikiel itp.
W USA i krajach orientalnych używa się skali karatowej. Słowo karat pochodzi od greckiego karation, włoskiego carato i arabskiego qirat. Wszystkie one oznaczają owoc z drzewa chleba świętojańskiego. Ziarnka tego drzewa były używane jako miara wagi na bazarach dalekowschodnich.
Skala karatowa upowszechniła się w charakterystyce złota stosowanego do piór pewnie dlatego, że pierwsze pióra produkowane na skalę masową pojawiły się w Stanach Zjednoczonych.
2. Srebro
Srebro jest najczęściej wystepującym metalem szlachetnym. Nazwa "srebro" pochodzi od staronordyckiego obszaru
językowego i oznacza "jasny", "biały".
Charakteryzuje się metalicznym połyskiem i jest bardziej miękkie od miedzi, ale twardsze od złota. Bardzo ciągliwe i daje się łatwo polerować. Najlepiej ze wszystkich metali przewodzi ciepło i prąd elektryczny.
Srebro reaguje łatwo z siarkowodorem tworząc cienką warstwę siarczku srebra powodującą
czernienie powierzchni (korozję).
Jednak ze względu na dużą łatwość polerowania, srebru można szybko przywrócić połysk np. przez przetarcie mokrą szmatką.
Aby uchronić je przed korozją należy je w miarę możliowści przechowywać bez dostępu powietrza. Jeśli jest używane na co dzień - przybory do pisania, nakrycia stołowe, biżuteria - staje się coraz jaśniejsze i błyszczące. Srebro kocha kontakt ze skórą.
Srebro jest metalem miękkim i z tego względu do produkcji przedmiotów użytkowych używa się jego stopów.
Tak jak w przypadku złota zawartość czystego srebra wybijana jest w postaci próby.
Jego zawartość dodana do zawartości składników stopowych daje 1000. W przypdku srebra nie stosuje się próby karatowej, która jest zarezerwowana wyłącznie dla złota. Ponieważ nie jest tak rzadkie jak złoto, jego zawartośc jest odpowiednio wysoka. Najczęściej spotykane próby to: 800, 835, 900, 925, 999.
Srebro próby 925 jest najczystszym srebrem stosowanym do wyrobu przedmiotów użytkowych. Na 1000 części zawiera tylko 75 części składników stopowych. Nadają one srebru większą wytrzymałość i wartość użytkową.
Srebro próby 925 nosi również nazwę srebra standardowego. Oprócz stempla próby 925 można na nim wybijać znak "sterling" lub inną uznaną przez organizacje międzynarodowe cechę rozpoznawczą. Nazwa "sterling" pochodzi od starej angielskiej jednocentówki, w środku której znajdowała się wytłoczona gwiazda. Nazywano ją "starling" czyli gwiazdeczka - później określenie to przeszło w "sterling" i tak zostało.
U niektórych producentów przybory do pisania wykonane ze srebra "sterling" można natychmiast rozpoznać po charakterystycznym wzorze siatkowym (Sonnet Cisele Parkera).
W przeszłości srebro było bardzo popularnym surowcem wykorzystywanym do produkcji piór. Jednak niewiele z nich jest wykonanych w całości z tego materiału. Większośc to pióra ebonitowe, z celuloidu, plastikowe. Ich korpusy i skuwki pokrywano cienka warstwą srebra. Mogła być ona gładka lub dekorowana. Najbardziej znanym stylem wzornictwa jest tzw. filigran, który powstaje poprzez wycinanie z warstwy pokrywajacej różnych motywów.
Innym rodzajem zdobienia srebrnych powierzchni jest grawerowanie tzw. techniką guilloche. Polega ona na ryciu prostych wzorów na całej powierzchni pióra. Odbywa się to przy pomocy specjalnej maszyny grawerującej. Najpopularniejsze wzory powstałe techniką guilloche to basket weave (plecionka), diamond, herringbone, moire (falisty, powtarzający się motyw).
Niektóre wczesne pióra pokryte były cienkimi, wytłaczanymi warstwami srebra, tworząc wypukłe wzory zwane repousse.
Waterman był firmą, która zasłynęła z niezwykle bogatej oferty piór srebrnych. Już pod koniec lat 80-tych XIX w. produkowała tego typu pióra. Na poczatku XXw. pojawiły się wzory typu filigran. Do najbardziej znanych w historii piór srebrnych należą m. in. Snake(1912), model 57 Aztec (1907-1911), model 52 "Swastika" - Parkera i Model 452 "Tree Trunk" (1898), model "Golpheresque" (1905), model 20 - Watermana.
Nowe srebro znane jest jako "alpaka" lub "argentan". Nie jest to jednak srebro, ale stop miedzi, cynku i niklu. Jest stosowane do produkcji wyrobów rzemiosła artystycznego i ozdób. Z wyglądu jest bardzo podobne do prawdziwego srebra i ma wysoką wartość użytkową, ponieważ jest wytrzymałe i odporne na korozję.
 |
|
|
|
|
|
